Weblog - Archief




Mergelheuvelland tweedaagse 2012, dag 2
2012-09-09 19:11:44
Na een stralende eerste dag, volgt nog een dag van wolkeloze hemel. De temperatuur loopt vandaag zowaar nog hoger op, dus toch maar lekker op tijd starten. Om 8u rond zit ik op de fiets voor 120km door het Limburgse land. In tegenstelling tot de langere en hogere klimmen van gisteren, ligt nu het kortere machtswerk voor de boeg. Waar gisteren nog menig klim mij onbekend was, is het vandaag helemaal op bekend terrein. De organisatie heeft een leuke tocht uitgezet met zo'n 1617 (zelf gemeten) hoogtemeters op 127km.

Na gisteren voelen de benen wel wat zwaar, maar de meeste pijntjes zijn na een twintigtal kilometers wel weer uit de benen. Met hernieuwde kracht is het rammen op de pedalen als het naar boven gaat, stevig doorhalen op de vlakke stukken en flink tempo maken naar beneden. De Bemelerberg is een lekker opwarmertje voor wat daarna komen gaat, want kort opeen volgen de achterkant van de Fromberg, Elkenrade, Doodeman en Gulpenerberg waarop de eerste controle is. Hier kan nieuwe energie worden opgedaan, want direct volgen de Kruisberg en Eyserboschweg. Het dames-wielrennen in de regio eist de andere bekende klimmen op, dus bijv. de Cauberg zullen we vandaag niet aandoen. De rest van de route volgt over klimmen met minder sprekende namen, maar daar zijn ze niet minder lastig door :).

In het middenstuk van de route mag ik van mezelf iets rustiger aan doen (in vergelijking met gisteren), maar ondanks dat bereik ik met twee anderen als eerste het drielandenpunt (terwijl men toch een half uur eerder van start mocht) op 70km waar we eigenlijk nog niet verwacht worden. De controlepost moet nog worden opgezet en ingericht, maar met enig improviseren krijgen we toch koeken, water en partjes sinaasappel voorgeschoteld. De tip van een verkeerd-hangend bordje aan het begin van de klim wordt met dank aangenomen en meteen verholpen.

Kort na de controle op de Schweiberg/Loorberg volgt een lusje door de Voerstreek wat ze er om mij wel uit hadden mogen laten. Lange stukken vals plat doen me wat in slaap sukkelen. Gelukkig komt op dat moment een groepje van drie Leeuwardse schaatsers (te zien aan hun outfit) achterop gereden. De klim wordt iets serieuzer en ze proberen voor mij boven te geraken. Dat doet me wakker schudden en nog even aanzetten om me niet te laten kennen. Bij de volgende T-splitsing slaan ze af de andere kant op, zij volgen hun eigen route. Vanaf dat moment gaat de grote plaat er weer op over het glooiende stuk terug naar Neerlands grondgebied. Er volgen nog een paar kleine pukkeltjes, maar ook lekkere stukken licht dalende weg. Wel nog even uitkijken in de bochten waar zo nu en dan grind ligt. 1 keer gaat het bijna mis en glijdt mijn voorwiel weg over los grind, maar gelukkig ben ik nog helder genoeg om met een snelle correctie de fiets recht te houden, al was het maar omdat op slechts 10m afstand 4 ouderen op een bankje toe zaten te kijken :). Het slotstuk is als vanouds knallen naar de meet. Met gemiddeld 29.8 ging het wat langzamer dan gisteren, maar toch niet veel... valt me mee.
Plaats een reactie Print Permanent link

Mergelheuvelland tweedaagse 2012, dag 1
2012-09-08 19:14:45
Liep Luik-Bastenaken-Luik enkele weken geleden nog niet zoals het hoort, vandaag kwam het rendement van 8 dagen fietsen in de Pyreneeën (verslag wordt nog aan gewerkt) er helemaal uit. Onder werkelijk uitmuntende omstandigheden was vandaag dag 1 van de MH2D, en zoals ondertussen traditie, stond de 160km op de weg op mijn programma. Vanuit de start voel ik me sterk en knal ik met gemak de heuvels van de Voerstreek op. De route van vandaag voert over de onbekendere klimmen (velen zelfs voor mij nieuw) bij onze Zuiderburen. Met 2019 hoogtemeters in 164km (aldus mijn Polar) een leuke, uitdagende tocht door een mooie streek met rustige wegen (wel was het wegdek af en toe aardig belabberd... maar dat weet je van tevoren als je in Wallonië gaat fietsen) in een heerlijk zonnetje.

Om 7.50u zit het stuurbordje op het stuur en ga ik van start. Al gauw wordt het parcours leger en leger. De route is zo dat tot tweemaal toe de lange afstand een extra lus van 20km maakt ten opzichte van de 120km. Op deze lusjes is het wel erg rustig, maar ook op de gezamenlijke stukken wordt het telkens stiller: ik ben de mensen die in de 20 minuten voor me gestart zijn (bijna) allemaal voorbij gereden. Bij de controle-posten vraagt men zo nu en dan welke afstand ik rij, en volgt verbazing als ik antwoord dat ik de 160km doe.

Bij de eerste pauze op 54km geeft mijn tellertje een gemiddelde aan van 32.9km/u... dat gaat wel erg voortvarend. Vanaf hier zal de concentratie aan klimmen toenemen, dus zal het gemiddelde wel wat gedrukt worden. Inderdaad, de tweede 50km kent meer klimmen die bovendien tot tweemaal de hoogte gaan van die in het eerste stuk. Met een machtig gevoel in de benen vlotten de kilometers, ook bergop, snel en lijd ik geen centje pijn. Door de vele klimmen is het gemiddelde over dit stuk wel wat minder hoog: 28.4km/u. De stop in Blegny is slechts 20km verderop, dus even lekker knallen, wat terug te zien is in een gemiddelde van 31.6km/u. Het slotstuk van 44km kent weer menig klim, maar ook lekkere stukken (bijtrap)afdaling. Hier beginnen op 30km van het einde de benen ook zeer te doen tijdens de klimmen en besef ik ook maar een gewone sterveling te zijn :). De teller geeft hier een gemiddelde van 29.1km/u aan. Bovendien tref ik, ook traditiegetrouw, Jan en Lammie van de Windhappers (mijn oude clubje) aan op de route, zo'n 20km voor het eind. Een heel stuk later dan anders (in twee eerdere edities trof ik ze op exact hetzelfde punt: de klim na Chaudfontaine), maar ze blijken dan ook gekozen te hebben voor de kortste afstand. Na een bijpraten ga ik toch weer in eigen tempo verder want ik weet dat er een leuk gemiddelde in zit... dat mag ik niet teveel laten drukken :).

Tel alle cijfertjes hierboven op, en je zult zien dat ik gemiddeld 30.3km/u heb gereden over 164km. Daar ben ik zeer over te spreken! Bij de pauzes heb ik rustig water en versnaperingen gepakt en ook de vele (nood)stoplichten kostten enige tijd. Desalniettemin was ik om 13.45u terug, een netto fietstijd van 5.55. Naast de sportieve prestatie ook genoten van de omgeving en het weer en bij terugkomst van de gezelligheid in de tent waar een bandje voor muzikale sfeer zorgt. Nog even wat fruit van de lokale fruitteler kopen en dan terug naar huis. Dat doen we morgen nog eens over, op dag 2.
Plaats een reactie Print Permanent link

Moordaanslag per bull-bar
2012-07-04 22:17:18
Vanavond, in dorstig weer op pad geweest met de club. Wederom was het kopwerk voor een handvol diehards en een meerderheid die trots kan zeggen 'meegereden' te hebben. Na een vrij lange route (bij thuiskomst stonden er 93.7km op de teller) rijden we richting bedrijventerrein De Run in Eindhoven, waarbij we langs een camping komen. Het open stuk ervoor heb ik voor mijn rekening genomen en omdat de uitrit van de camping erg onoverzichtelijk is door hoge struiken, hou ik in en waarschuw de rest om op te letten. Uit tegemoetkomende richting komt een zwarte jeep gereden die (zowaar, het bestaat nog) zijn knipperlicht uit heeft en daarmee aangeeft de camping op te willen rijden (en daarbij het fietspad zal oversteken). Hij is nog ver genoeg weg, en bovendien zijn we prima zichtbaar zo op het direct aan de weg gelegen fietspad.

Op kop rij ik langs de in/uitrit van de camping, oplettend of er verkeer vanaf de camping komt, als ik ineens in mijn ooghoek zie dat er een bull-bar véél te snel dichterbij komt. Hoe kan die man ons over het hoofd gezien hebben, vraag je je af, nadat de rikketik een slag of drie heeft laten lopen. Gelukkig remde hij nog net op tijd om mij op enkele centimeters te missen... dat had heel anders af kunnen lopen...
Plaats een reactie Print Permanent link

Het bordje leeg
2012-06-17 17:02:53
Helaas viel Valkenswaard-Valkenburg-Valkenswaard gisteren in het water. Het had 's nachts hard geregend, dus was de weg zeiknat en bovendien liet buienradar zien dat in Limburg nog menig bui actief was en zou worden. Kortom, nadat de wekker om 5.55u stond, ben ik toch maar weer m'n nest terug in gekropen. In Eindhoven, is het vervolgens de hele dag droog gebleven, maar van de mannen die wel gereden hebben, heb ik wel begrepen dat ik de juiste beslissing had genomen.

Ter verzachting van het leed was vandaag de Leudaltocht, een vrije toertocht georganiseerd door de eigen club: Brabantia. De tocht voert over rustige wegen door een landschap met ver zicht. Tot aan de pauze gaat het vlot, want de wind staat in de rug, maar daarna mogen we de borst natmaken. Er wordt gegrapt dat nu de rest op kop mag, want het eerste deel hebben we met 6 man op kop gereden, terwijl de rest lekker in het wiel zat.

Niet is minder waar, want het komt op dezelfde namen neer; sterker nog, er zijn nog maar 3 over die op kop durven rijden. Onze bordjes worden niet alleen door de anderen leeggegeten, maar vandaag eet de wind lustig mee. Windkracht 5 (gemeten op de weerstations, in het open veld kan het wel eens 6 zijn geweest) op kop valt niet te onderschatten. Maar... toen ik het even lastig kreeg na ongeveer 6km op kop gereden te hebben met een hartslag oplopend tot 190bpm, en vroeg om over te nemen, bleef het antwoord uit. Dan zelf maar de boontjes doppen. Samen met Toon (een echte diesel) maar weer verder op kop sleuren. Wanneer Valkenswaard nadert, en de laatste kilometers voor de wielen liggen, zijn er ineens meer mensen bereid om op kop te rijden. Een kransje erbij geschakeld, en het tempo gaat omhoog. Het viaduct over de A2 doet zeer, maar er is vandaag al wel meer pijn verbeten, dus dit kan er ook nog wel bij. Richting Waalre rijdt er een renner voor ons, keurig gesoigneerd, een vogel voor de kat, dus nog eens gas erbij. In zijn wiel wil hij ook wel even tonen wat hij waard is, dus gaat het met 42km/u tegen de wind in naar Eindhoven.

De groep is nu echt niet meer compleet en veel van de aanhang is eraf gewaaid. Bij de stoplichten draait nog meer volk af, maar ik wil de rit wel gewoon uitrijden, dus nog 'even' via Veldhoven naar Zandoerle, waar start/finish is. Wederom staat de wind pal op kop en het valt niet mee om de teller op fatsoenlijke waarden te houden. Af en toe zakt het tempo terug naar 30km/u, maar dat geeft dan wel weer de prikkel om de pijnprikkels toch nog wat meer te negeren. Een onbekende renner heeft zich in mijn wiel genesteld, en gelukkig is hij ook bereid om nog wat stukjes op kop te rijden. Zo komen we uiteindelijk toch in Zandoerle aan.

Een glas appelsap heb ik wel verdiend, en die suikers zijn ook hard nodig. Ohhh, wat doen de benen zeer. Er blijken twee masseuses bezig te zijn twee renners te masseren. Bij navraag blijkt deze service niet inclusief, ze vragen er 5 euro voor. Een betere blik op hun handelingen doet inzien dat het zeker geen sportmassage is, en alleen oppervlakkig gekneed wordt. Bovendien zijn de dames niet de jongste meer... ze zouden er zelf geld voor over moeten hebben om aan zulke gespierde jonge benen te zitten :). Bovendien zie ik het niet zitten om na lang wachten, en plat liggen nog weer op de fiets te stappen om thuis te komen. Dus na nog wat nagepraat te hebben met collega renners, weer de fiets op, en ditmaal voor de wind naar huis. Ik citeer nog even: "Fijn, Gert-Jan, dat jij erbij was, want ik kon het niet doen op kop" :).

In totaal 155km, met 33km/u gemiddeld. Niet onaardig met zo'n wind en het telkens moeten wachten op de meerijders.
Plaats een reactie Print Permanent link

Vakantieverhalen Luxemburg
2012-06-12 08:18:39
Rondom Pinksteren ben ik een kleine week op vakantie geweest in Luxemburg. Over de fietsavonturen valt te lezen op de vakantiepagina Luxemburg 2012.
Plaats een reactie Print Permanent link

Gloeiende dijen
2012-05-17 17:55:32
Gebruik deze woorden als zoektermen op internet en je vindt heel andere zaken dan ik hier bedoel. Ik doel op het heerlijke gevoel van gedane arbeid bij terugkomst thuis, wanneer de bovenbeenspieren nog op bedrijfstemperatuur zijn van een stevig stuk wielrennen. Vanmiddag namelijk optimaal genoten van het zonnetje (bij terugkomst was het bewolkt).
De goede vorm komt er weer aan, zo merkte ik al afgelopen zondag (hard gereden met een groep) en maandag (35km alleen na 20km rustig gereden met collega). Naar eigen maatstaf goed genoeg bevonden om (voor het eerst) gebruik te mogen maken van mijn herinnering aan de vakantie in Zwitserland: het kampioenstenue van Fabian Cancellara. Om dat te mogen dragen, moest ik van mezelf wel voldoende niveau hebben om hem geen onrecht te doen. Want, terwijl hij, herstellende van een sleutelbeenbreuk, niet in staat is om zijn trui te tonen, kan ik er toch niet als een slappe zak in rijden... dat hoort met allure.

Er staat een flinke wind, maar met de extra motivatie die het prachtige zwart-rood-witte tenue brengt is het knallen vandaag. De hartslag komt nauwelijks buiten de 170-180bpm zone, en het tempo mag er ook wezen met eigenlijk continu 35+ op de teller zodat het gemiddelde over 85.6km uitkomt op 34.2km/u. Onderweg, na 50km schijnt het zonnetje volop, blauwe lucht en lonkt het terras in het kleine plaatsje Haghorst. Daar toch maar afgestapt en even genoten van de zon op het terras en, niet te vergeten, een heerlijk kopje thee (met losse thee)... dat adresje onthouden we. Leuk detail volgt bij het toiletbezoek, waar de toevoeging "hoge" boven een bordje 'nooduitgang' de weg toont en vervolgens heren en damestoilet geïdentificeerd kunnen worden aan de hand van een heren en damesfiets op de deuren.

Na nog even flink doortrappen tegen de wind in, doemt Eindhoven alweer op voordat ik er erg in heb. Heerlijk om zo vrij te rijden zonder besef van tijd. Na een welverdiende douche gaat de tv op de Belg voor de commentaren van José en Renaat bij de bergrit in de Giro van vandaag. In de finale volgt een spervuur van demarrages, en dat is maar goed ook, want anders waren de ogen écht dichtgevallen. Het spannende slot zorgt ervoor dat ik toch bewust meemaak dat Lars Bak op het juiste moment weet weg te rijden uit de kopgroep en naar de winst soleert.
Plaats een reactie Print Permanent link

70km/u ?!
2012-05-13 18:55:18
Vanochtend een regulier ritje met de groep van v/d Linden gemaakt. Daarvoor nog even ingereden naar Waalre en weer terug, waar ik na het keren mooi kon aansluiten achter een snorscooter. Deze reed duidelijk wat harder dan hij mag, want ik moest behoorlijk bijschakelen om mee te versnellen. Op een gegeven moment gaat de duim van de man op de scooter omhoog (hij had al geregeld in z'n spiegels geblikt) en mindert hij vaart, hij wil een praatje maken. "70!, je rijdt 70!", brengt hij vol verbazing uit. Even terug had ik op mijn klokje gekeken en toen waren het 55 'echte' kilometers per uur, en zoveel harder ging het daarna niet, achteraf was terug te zien dat het 57.5km/u ging. Maar... op de teller en in de beleving van de beste man was het 70 en daar kon ik niets aan afdoen.

Op het viaduct kwam de groep tegemoet, dus omkeren en aanpikken. Tot Valkenswaard ging het al aardig vlot, maar eenmaal het dorp uit, ging de rem er helemaal af. Na de Achelse Kluis kon ik afklokken met een gemiddelde van 40.6km/u! Een poging om aan het eind nog te ontsnappen mislukte hopeloos omdat de benen gelijk volliepen, dus het laatste stuk voor straf maar via een ommetje naar huis alleen tegen de wind. Lekker!
Plaats een reactie Print Permanent link

¨Lesgeven¨
2012-04-30 19:05:50
Na de stevige rit van gisteren besluit ik vandaag aan te sluiten bij de clubrit die de 100km lus van de Omloop der Kempen omvat. Het voorrijden dient om onverwachte opbrekingen etc op tijd op te merken voor de te organiseren toertocht van volgende week. Wetende dat het tempo weer pijnlijk laag zal liggen, kleed ik me een stuk warmer dan normaal gesproken zou hoeven. Maar goed ook, want met een gemiddelde snelheid van nog geen 30km/u (en een hartslag die bij hoge uitzondering boven 120bpm uitkomt) rij ik me echt niet warm. Gelukkig was het zonnetje vandaag van de partij en waren er wat meer lotgenoten achteraan in de groep waarmee volop bijgekletst kon worden.

Met 65km op de teller komen we in Netersel, waar een pauze gepland is. Ik heb ondertussen wel genoeg zadelpijn ontwikkeld en onder het motto "ik wil nog even fietsen, dat hebben we vandaag nog niet gedaan", laat ik het terras voor wat het is en fiets door. Ontdaan van arm- en beenstukken gaat het tempo omhoog en samen met een gelijkgestemde zetten we een koppelkoers in terug naar Veldhoven. Langs de grote weg staat de wind weer flink op kop (goh... komt me bekend voor), maar de benen draaien soepeltjes en ik voel me sterk. Mijn kompaan vergaat het iets minder makkelijk, te merken aan de wat kortere kopbeurten. Zijn opmerking bij het stoplicht "ik hoop dat je het niet erg vindt dat je iets meer kopwerk moet doen", motiveert nog meer en dus gaat er nog een tandje bij.

Tussen Eersel en Steensel ligt een volledig open stuk dat ik voor m'n rekening neem. Met de wind nog steeds op kop gaat het tempo naar 36km/u, de onderarmen losjes op het stuur en met de blik op oneindig lekker knallen. In de verte rijdt een andere wielrenner die ik nog wel even wil zien te pakken voordat we de rotonde aandoen, dus nog maar een tikkie erbij: 37-38km/u. Door Steensel mag ik even in de luwte zitten, al is dat relatief als we rond een wegopbreking slalommen, en daarna gaat de turbo er weer op. Ik besluit nog een klein ommetje te maken en neem afscheid alvorens af te slaan. Daarbij krijg ik als antwoord: "Dankjewel voor de les". Een glimlach kan ik niet onderdrukken :).
Plaats een reactie Print Permanent link

Verandering van spijs...
2012-04-29 20:31:07
Ik weet niet meer waar ik de tip vandaan heb, maar vermoedelijk uit een fietsblaadje of website had ik vernomen dat er een leuke tocht bestaat vanuit Ottersum, een klein dorpje nabij Gennep, onder Nijmegen. De Twan Poels Klimclassic belooft een mooie tocht te zijn deels door Nederland en deels door Duitsland met de nodige hoogtemeters doordat menig klim in dit heuvelgebied aangedaan wordt. In dit gebied heb ik nog niet eerder gereden, dus dat leek me wel weer eens een leuke afwisseling.

Op de dag voor koninginnedag is een buitje mogelijk, zegt men, maar de dag begint droog. Na een uur rijden met de auto kom ik aan in dorpje Ottersum, waar ik door een vriendelijke man van de organisatie een parkeerplekje toegewezen krijg. Gauw de fiets uit de auto, inschrijven en op pad. Niet ver van de start gaat het al gauw op en af zodra het plaatsje Breedeweg aangedaan wordt (waar ik over eenzelfde stuk asfalt rijdt... hoe makkelijk kan het zijn om een plaatsnaam te verzinnen). In rap tempo volgen de klimmen elkaar op en er zitten af en toe best steile krengen tussen (tot net geen 20%). Tot drie keer toe rij je de bebouwde kom van Berg en Dal binnen en even vaak heb je beide delen van deze benaming aangedaan. Daaronder ook de Oude Holleweg, een BIG klim, dus die kunnen we nu ook claimen.

De eerste bevoorrading ligt op 45km, waar keurig sportdrank en een Mars/Milkyway te krijgen is. Met een gemiddelde van 29.7km/u over dit heuvelachtige parcours mag ik niet klagen. Nu volgt een lange lus door Duitsland die met de nodige hoogtemeters uiteindelijke leidt tot Kalkar (daar waar men een nucleaire reactor een pretpark (of vice versa) noemt), waar wederom bijgetankt kan worden. Er staan nu 95km op de teller en ik gun mezelf 5 minuutjes om de benen even rust te geven nadat de laatste 50km met 30.0km/u zijn gegaan, maar dan toch gauw weer op de fiets.

Er staat een stevige wind en ik wil niet teveel afkoelen. Dit stuk van het parcours is iets minder aantrekkelijk: minder heuvels (al gaat het continu wel een beetje op en af), en vooral vals plat door open vlaktes waar de wind vrij spel heeft. Tegen de wind in is het flink vechten om vooruit te komen. Enige tijd zie ik een andere wielrennen op zo'n 300m voor me rijden. De wind staat flink op kop, dus het zou eigenlijk wel fijn zijn om met twee te rijden ipv alleen. Aangezien hij ongeveer even hard rijdt, besluit ik er nog een schepje bovenop te doen en ernaartoe te rijden. Met de nodige moeite krijg ik de teller tussen 35 en 37km (nog steeds met de wind pal op kop), de zere benen negerend en weet, met nog 20km te gaan, in zijn wiel te geraken. Eerst maar even op adem komen en eten om weer energie voor straks te hebben. Daarna maar even een praatje, waar ik erachter kom dat deze al wat grijze meneer maar liefst 4000km in de benen heeft (vergelijk: ik nog maar 1300km). Ik krijg de complimenten dat ik het gat dicht heb weten te rijden "je rijdt verdacht hard jongen". Nou... hij kan er ook wat van hoor. Ik neem de kop over, maar merk al gauw dat de inspanning van net nog in de benen zit. Dan maar even een tandje lichter. Samen rijden we naar een groepje om vervolgens even aan te sluiten en de laatste klim van de dag ietsjes minder gek te rijden. Bovenop de groep voorbij en het gas er weer op.

Met nog 10km te gaan volgt een afdaling waar ik nog even volle bak aanzet en erna op het vlakke zo lang mogelijk tempo vast houdt. Mijn metgezel neemt over en met nog een paar kopbeurten volgt al gauw het bordje Ottersum. Het zit er weer op. Omdat het laatste deel wat vlakker was, ging dat, ondanks de tegenwind, met 32.2km/u gemiddeld, zodat ik uiteindelijk een gemiddelde van 30.5km/u over 137km mag noteren. Dat had ik in de huidige vorm nog niet verwacht, dus wellicht toch al beter dan zelf gedacht. Ik kijk uit naar de Omloop der Kempen, volgende week!

Oja... de buien zijn vandaag keurig om het parcours heen gegaan. Zelfs dat heeft de organisatie weten te regelen :). Al met al een leuke tocht door een gebied dat ik nog niet kende. Hoofdzakelijk goede en vooral rustige wegen, goede bevoorrading, prima uitpijling en waar nodig verkeersregelaars. Een grote pluim voor de organisatie!
Plaats een reactie Print Permanent link

Déjà vu
2012-04-15 19:02:33
Jawel, vanochtend weer op de fiets gestapt voor een ritje. Het inrijden gaat eigenlijk best wel lekker, dus toch gewoon met de snelle groep op pad. Wel merk ik al dat de wind onverminderd aanwezig is; de vlaggen staan weer strak. We zijn Waalre nog niet door, of de gaskraan moet al flink open, men heeft er zin in. Kortom, dit wordt weer stevig knallen, want de tweede helft is wederom pal wind tegen. Nu is het nog voor de wind, maar als hij af en toe wat schuin staat, is het niet makkelijk in de waaier. Het is een beetje hollen en stilstaan, maar de teller staat voornamelijk toch tussen 42 en 45km/u.

Met de groep van kapper v/d Linden rijden we een vast parcours en aangezien ik al een tijdje niet mee had gefietst, volgde ik in Weert, toen ik voorop reed, keurig de (oude) route, maar daar direct nadat ik afsloeg bleek dat de rest de andere kant op ging, naar ik later hoorde vanwege een opgebroken weg verderop. Snel omkeren en de achtervolging inzetten, maar met 39km/u tegen de wind in kwam ik geen steek dichterbij. Balen natuurlijk, maar goed, weinig aan te veranderen. Laat ik dan maar even de tijd nemen om mijn banaantje te verorberen en bij te tanken voor het lastigste stuk van vandaag. Langs het kanaal staat de wind van opzij en niet veel verder tref ik twee anderen die eerder afgehaakt en binnendoor gereden zijn. Veel kopwerk kan ik niet van ze verwachten: "jij bent de jongste, dus jij mag op kop". En aan die woorden hebben ze zich letterlijk gehouden :D.

Met een gangetje van 36km/u gaat het langs het water naar Lozen en op de landsgrens komt een tijdrijder achterop gereden. Hij was net als ik foutief afgeslagen en besloot niet om te keren. 2km/u harder kan ik lekker plaatsnemen in zijn wiel. Haaks rechts gaat het nu pal tegen de wind in. Na de bocht wordt het tempo weer opgetrokken naar 36km/u en zo nu en dan kan ik overnemen. Op kop gaat het zeker niet makkelijk tegen deze rotwind in. "Dit is goed voor je", hou ik mezelf maar voor. Toch ben ik zeer blij als er weer overgenomen wordt. Met z'n tweeën klaren we de klus om tot voorbij de Achelse kluis te geraken.
We fietsen naar twee anderen toe en laten vervolgens begaan. Het tempo zakt naar 28km/u en op het gemak peddelen we naar Valkenswaard. Daar krijg ik het toch wel koud door de frisse wind, dus dan maar weer wat versnellen. De rest volgt niet, dus dan maar alleen. Via Waalre weer terug naar Eindhoven met de teller op 32km/u. Weer terug is het beste er wel aardig vanaf, maar de gedane arbeid voelt goed.

Uiteindelijk vandaag 83.1km gereden met gemiddeld 33.4km/u. Het middendeel (Veldhoven - Achelse kluis) ging met 36.5km/u gemiddeld, dus de pijn van gisteren is het waard geweest :).
Plaats een reactie Print Permanent link

© Gert-Jan de Vries
Sitemap
RSS
LinkedIn
ResearchID